Voor de zesde keer is de SEGA Award uitreiking in Bergen op Zoom in poppodium Gebouw-T. Om de winnaar van deze award en het instrument de gitaar meer in de schijnwerpers te zetten is er ook een Guitar Week. Een mooie bron van inspiratie en een mooie bron om de jeugd met de gitaar kennis te laten maken. Maar zij kunnen ons ook kennis laten maken met de gitaar. In de SEGA Inspiration Tour komen zij aan het woord. Ooit gitaar willen spelen? Zij halen je zeker over.

Stijn Custers begon als trompettist in een band met vrienden van de middelbare school (No Future), maar al snel werd hij verliefd op de gitaar en veranderde hij zijn rol naar tweede gitarist. Nu, jaren later en na weer een andere band te hebben gehad (The Psyche Idyllics), is de gitaar zijn ultieme passie geworden. Hij volgt nu de opleiding Docent Muziek aan het conservatorium van Rotterdam. Zijn leven staat in het teken van muziek en zijn gitaar, iets waarvan hij hoopt dat het nooit zal veranderen.

Hoe lang speel je al gitaar en hoe ben je daarmee begonnen?

Ik begon rond eind 2018 met gitaarspelen vanwege een band die ik had met een aantal vrienden op de middelbare school. Ik was daar aanvankelijk trompettist en speelde dat instrument al zo’n 10 jaar, samen met de bugel. Op een gegeven moment besloot ik echter een liedje op de gitaar te leren spelen, namelijk “Stfu” van Pink Guy (nu bekend als Joji). Sindsdien kan ik de gitaar niet meer loslaten.

Ben je begonnen met akoestische of elektrische gitaar?

In principe begon ik op een akoestische gitaar omdat we er een thuis hadden, maar al snel stapte ik over naar een elektrische gitaar. Dit kwam door bands zoals Deep Purple, die ik geweldig vond, en ik wilde gewoon riffs spelen. Ik voel me meer op mijn gemak met een elektrische gitaar, maar ik vind ook mijn weg op een akoestische, afhankelijk van de speelstijl die ik op dat moment prefereer.

Waarom blijf je nu nog steeds gitaar spelen?

Eigenlijk, vanaf de dag dat ik voor het eerst de gitaar oppakte… Oké, dat is niet helemaal waar, want vier jaar eerder heb ik ook geprobeerd gitaar te spelen, maar dat lukte toen niet. Sinds die dag in 2018 heb ik de gitaar eigenlijk nooit meer weggelegd. Het is nu mijn passie, mijn broodwinning…

Je zit nu op het conservatorium, hoe ben je daar terechtgekomen?

Ik wist altijd al dat ik iets met muziek wilde doen, maar toen ik de middelbare school had afgerond, speelde ik pas net een jaar gitaar en had ik nog niet de vaardigheden om daar serieus mee aan de slag te gaan. Ik begon daarom aan een studie technische informatica, maar na drie jaar worstelen, vooral door corona, besefte ik halverwege het tweede jaar dat mijn toekomst echt in de muziek lag en dat ik naar het conservatorium wilde. Ik ben toen intensief gaan oefenen en heb een band samengesteld voor de audities. Uiteindelijk ben ik met moeite door de audities heen gekomen en aangenomen bij de opleiding Docent Muziek in Rotterdam.

Ik overweeg eigenlijk om opnieuw te auditeren voor de popacademie, aangezien dat de eerste keer niet lukte, maar nu voel ik dat ik er klaar voor ben.

En dat is ook echt waar je je carrière van wil maken?

Mijn droom zou zijn om een eigen band te hebben waar ik mezelf financieel mee overeind kan houden en gewoon kan toeren, optreden… Maar alles met muziek is prima.

Bij welke bands heb je gezeten en zit je nu? 

De eerste was natuurlijk het bandje op de middelbare school, No Future. Dat was meer een hobbyproject om gewoon lekker samen muziek te maken. Toen dat ten einde liep, ben ik met de bassist, Jaap, verdergegaan. Hij wilde door met muziek, ik wilde door met muziek. Jaap had tijdens de coronapandemie een EP geschreven, die hebben we samen opgenomen en uitgebracht onder de bandnaam The Psyche Idyllics. Dat is tot nu toe nog steeds mijn hoofdband. We hebben nog niets anders uitgebracht, maar we zijn druk bezig met muziek maken.

Waarom is gitaarspelen dan zo jouw passie? 

Dat is moeilijk om je vinger op te leggen. Het is gewoon… Als ik gitaar speel dan kun je, dat gaat heel cliché klinken, maar dan kun je daar al je emotie in leggen. Het is een heel goed verwerkingsproces. Het is mijn manier om mijn ervaringen uit mijn leven te kunnen verwerken en bij stil te kunnen staan. En ik vind het gewoon leuk om te doen, want ik hou van muziek, ik heb altijd gehouden van muziek, en… ik weet niet wat ik er zonder mee zou moeten. 

Op welke manier maakt de gitaar deel uit van jouw dagelijkse leven? 

Ik speel bijna elke dag gitaar. Ik luister allerlei soorten muziek, waar in de meeste genres gitaar verwerkt zit; soul, funk, jazz, rock, psychedelische rock, pop… Enne, had ik het conservatorium al gezegd?  

Ik zit natuurlijk in verschillende bands, ik kom het links en rechts tegen… Het is eigenlijk alles waar ik mee bezig ben op het moment. 

Wie zijn jouw inspiraties binnen de gitaarwereld? 

Sowieso een aantal classics… George Harrison van The Beatles vind ik heel gaaf, Frank Zappa, een beetje de Founders van de psychedelische scène. Jimi Hendrix is cool. Tegenwoordig heb je de gasten van King Gizzard & The Lizard Wizard, een wat modernere psychedelische rockband, wat zij kunnen is echt abnormaal. Hetzelfde voor The Flaming Lips. David Gilmour van Pink Floyd is ook een hele grote inspiratie voor mij.  

Buiten de psychedelische scène heb je Ritchie Blackmore van Deep Purple, Jimmy Page van Led Zeppelin, de classic hardrock kant.  

Wie van de SEGA-winnaars zie jij als inspiratie of vind je heel tof? 

Jimi Hendrix, die heeft hem symbolisch gewonnen volgens mij tijdens de coronapandemie.  

Steve Hackett, daar ben ik vorig jaar naartoe geweest. Genesis heeft een speciaal plekje in mijn hart, want mijn pa is er ook heel erg fan van. Progressieve rock vind ik ook heel interessant. Ik heb bijna alle albums op LP, deels ook van mijn pa overgenomen. Steve Hackett is wel een van mijn grotere inspiraties.  

Heb je nog tips voor mensen die twijfelen of ze gitaar willen spelen? 

Als je het nog nooit hebt geprobeerd, probeer het gewoon. Haal een gitaar van een paar honderd euro, als je het toch niks vindt kun je hem altijd weer doorverkopen. Gewoon proberen. 

Er zit absoluut geen leeftijd aan het leren van een instrument, er zit geen leeftijd aan het maken van muziek. Het is voor iedereen.  

Deze tour is in samenwerking met de SEGA (Sena European Guitar Award), het CKB (Centrum voor de kunsten Bergen op Zoom),Poppodium Gebouw-T en deelnemende locaties van de tour tot stand gekomen.