‘Het is fijn om creatief alle deuren te kunnen opengooien’
De sabbatical duurde wat langer dan gepland. Met de singles Stars en het op 23 januari verschenen Come Clean is Triggerfinger terug met nieuwe muziek. Gebouw-T is een van de podia die er als eerste kennis mee mag maken.
Tekst: Willem Jongeneelen | Foto: Charlie De Keersmaecker
,,Naast een paar nieuwe songs zitten er in de set ook klassiekers en een paar tracks die we al lang niet meer speelden. Dat we in wat kleinere popzalen en op kleinere festivals spelen is deels ook een bewuste keuze. We willen alles weer rustig opbouwen. We werken, volledig vrij van druk, aan nieuwe muziek. Er is nog geen nieuw album en we zijn dus nu ook nog niet hot genoeg voor die grotere podia. Eerlijk gezegd vinden we dat helemaal niet erg. We spelen gewoon veel te graag. Zodra we dat weer samen deden voelde Triggerfinger als thuiskomen”, aldus drummer Mario Goossens.
De in 1998 gestarte band bracht in 2017 het laatste studioalbum Colossus uit. Een jaar later werd met een lange tournee en een speciale album-box nog het 20-jarige bestaan gevierd. Daarna volgde er soloprojecten voor zanger/gitarist Ruben Block en bassist Paul van Bruystegem, en richtte Mario Goossens alle aandacht op zijn met Cesar Zuiderwijk van Golden Earring opgerichte band Sloper en, als live slagwerker, op de concerten van Bazart. Nadat er in 2022 al een aantal afscheidsconcerten voor Paul van Bruystegem waren geweest, overleed ‘Lange Polle’ op 4 oktober 2025, op slechts 66-jarige leeftijd. Block: ,,Hij heeft geleefd tot aan het gaatje.”
Al een paar jaar heeft Geoffrey Burton, net als Van Bruystegem eigenlijk gitarist van origine, de bas rond zijn nek. Goossens: ,,Ook Geoffrey is technisch zeer begaafd. Hij brengt zijn eigen karakter en geluid mee. Dat is goed. Zijn rol is op een heel spontane manier ontstaan. Hij was al als extra gitarist met ons op tournee toen Lange Polle ziek naar huis moest. We vroegen of Geoffrey de toer af kon maken, als bassist. Hij had welgeteld vier uur de tijd voor het volgende optreden. Hij pakte in de bus de bas op en is direct beginnen repeteren. Het optreden die avond stond als een huis.”
Ruben Block en Mario Goossens vormen al 28 jaar een magisch duo. Hun eerste samenwerking kwam toevallig tot stand. Beide fungeerden als invallers in de band van zanger Guy Swinnen, ooit voorman van The Scabs. Het voelde direct vertrouwd. Block: ,,Ik speelde voor Triggerfinger in Sin Alley. Gitaargeoriënteerde muziek, maar wel gebaseerd op die uit het prille begin van de rock-‘n-roll en rockabilly. In Triggerfinger wilde ik dat breder trekken.”
Ruim 20 jaar geleden, toen ik Ruben Block voor het eerst sprak, verwoordde hij dat zo: ,,Rock-‘n-roll is seks. Elvis Presley, Johnny Burnette, Link Wray, maar ook Bruce Springsteen en AC/DC spelen in feite allemaal Chuck Berry, op hun eigen manier. Elk optreden zoek je naar de voodoo in een nummer, naar de ideale manier om dat te spelen. Waar zit de G-spot van een song? Dat verschilt per optreden, per nummer, beïnvloed door de klank, je gemoed. Maar vinden doen we er altijd een aantal.”
Triggerfinger anno 2026 is nog altijd een gitaargeoriënteerde band. Goossens: ,,Ruben en ik zijn de laatste jaren regelmatig in Los Angeles geweest om met producer/muzikant Mitchell Froom aan nieuwe muziek te schrijven. Volledig vrij. Alles ligt open. Vroeger was het vooral Ruben die met ideeën voor songs kwam, nu doen we het samen. Zonder verwachtingen, samen in een ruimte zaken uitproberen. Met soms weer een ander onverwacht instrument waarmee Froom op de proppen komt.”
Soms is het trio uren bezig voor het kwartje valt. Goossens: ,,Of niet. Het mooie van Mitchell Froom is dat hij ook gewoon durft te zeggen: Fuck man, this was a bad idea! Al dat geëxperimenteer mag dus tot niets leiden, maar het kan ook een toevalstreffer opleveren, of, vanuit pure arbeid, iets heel moois worden. Ik noem op die manier songschrijven een metier. Een bijna uitgestorven soort ambacht. Veel projecten ontstaan tegenwoordig vanachter een computer. Ze bouwen niet meer samen aan muziek. Het is geen mengelmoes van karakters dat samen iets creëert. Het was producer Brian Eno die ooit zei dat het maken van platen altijd iets van een heel team is. Zo moet je volgens hem ook naar het eindresultaat luisteren. Het is nooit alleen David Bowie.”
Triggerfinger bezit wel zoiets als een planning, maar laat zich niet snel meer gek maken. Block: ,,We zijn lang weg geweest, de muziekwereld ziet er inmiddels heel anders uit als tien jaar geleden. Wij kiezen voor de lange baan en bouwen het langzaam op. De keten is terug in elkaar aan het haken en dat voelt heel fijn. We werken al vele jaren met Mitchell Froom. Het is fijn dat we bij hem creatief alle deuren kunnen opengooien. Het draait om energie, een soort koorts. Hij is iemand die ons van buitenaf versterkt met weer andere krachten. Froom is fantastisch, juist ook omdat hij niet pretendeert de wijsheid in pacht te hebben. Maar hij bezit wel een enorme bagage. Wij kunnen dus alles tegen de muur aangooien en kijken wat er blijft plakken. Het is werken tot het klaar is. Het moet goed zijn!
Triggerfinger + Bunker + DJ WcoolJ: zaterdag 31 januari (20.30 uur) in Gebouw-T. (Uitverkocht)